ADVIES
Xàbia nodigt me uit terug te keren. Waar komt deze uitnodiging vandaan? In de drukte van het dagelijks leven rijst de vraag: wat is de leidende ster die me terug naar de hemel zal brengen? Ik vraag het aan mensen, vooral aan de lokale bevolking, en met bijna goddelijk geduld antwoorden ze vanzelfsprekend dat als iemand van je houdt, diegene je weer zal komen opzoeken. Maar in mijn droom van liefde voor mijn geliefde Xàbia ben ik het die haar opzoekt, om haar steeds meer lief te hebben, niet alleen om haar opnieuw lief te hebben, voor altijd en eeuwig, maar om hier te zijn, klaar om je lief te hebben zoals ik de eerste keer deed, en ook al ben ik ver weg, om gelukkig te zijn in je herinneringen, lichaam en ziel.
In de drukte van de zomer en in de ijskoude winter sta ik hier, Xàbia, klaar om je te aanbidden. Ik kom je niets vragen, ik smeek je alleen om me toe te staan je te aanschouwen, je te omarmen, zoals ik altijd doe wanneer ik terugkeer: om voor de KiezelstrandMijn armen openen en mezelf troosten door je een stevige knuffel te geven, zodat de regio Cabo de Gata mij met haar schoonheid kan omarmen. San Antonio en La Nao, die uw meest kostbare baai verfraaien en Geschiedenis van al uw wisselvalligheden. Ik blijf mij aan U overgeven en voor U neerbuigen, om het genoegen te ervaren aanvaard te worden en, vanuit mijn literaire armoede, eenvoudigweg tot U te zeggen: "Ik hou van U."
Als het niet te veel gevraagd is, vraag ik u mij te accepteren zoals ik ben: oud, onhandig, ruw, misschien egoïstisch, een beetje - of heel erg - koppig, ook vermoeiend en misschien wel behoorlijk chagrijnig, wellicht vanwege de ouderdom waarin wij, de meest vermoeiende ouderen, terechtkomen. Maar hoe vaak ik ook uitweid, ik hou van u. Als u mij uitnodigt terug te komen, zal ik terugkeren en dromen dat ik leef, omarmd door uw schoonheid.
Vanuit een hart dat overstroomt en gevoed wordt door uw prachtige landschappen en kristalheldere stranden, schrijf ik u daarom:
Nu ben ik met pensioen
misschien, nu de dood nabij is,
maar, hoewel ik met pensioen ben
Goedheid opent een venster voor mij.
Uw volk heeft mij onderwezen.
dat je door lief te hebben altijd wint.
Ik wil in Xàbia wonen.
een mooie zin schrijven
Ik wil sterven in Xàbia
omarmd door zijn inwoners en zijn landschap.
Xàbia, neem me op je schoot,
als mijn leven voorbij is
met een eenvoudig grafschrift:
"Juan vergeet Xàbia en haar schoonheid nooit."
