MENING | Juan Bautista Codina Bas
Vandaag schrijf ik over drie generaties van de familie die de literaire traditie hebben voortgezet. Cruz Martínez Esteruelas en zijn familie arriveerden in 1965 in Jávea, nadat ze van de lokale notaris, José Vicente Izquierdo Santonja, over de stad en de omgeving hadden gehoord. Hij voegde er telkens aan toe: "Kom naar Jávea, het is prachtig!"
Wie was Cruz Martínez Esteruelas?
Hij werd geboren in 1932 in Hospitalet de Llobregat. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Deusto en trad in 1957 toe tot de ambtenarij. Advocaten Hij verliet de ambtenarij en verhuisde naar Girona. In 1960 trad hij in dienst bij de juridische dienst van de Cortes (het Spaanse parlement), waardoor hij naar Madrid moest verhuizen. In 1958 trouwde hij met Encarnación Oliveras Gajo, die haar middelbare school afrondde aan de Jesús-María-school in Barcelona en later een diploma in de geesteswetenschappen behaalde aan de Carlos III-universiteit voor senioren in Madrid. Ten tijde van hun huwelijk woonden ze in Girona. Hun kinderen waren Cruz, een leraar op een middelbare school; Encarna, het onderwerp van dit verhaal; en Blanca, een arts.
In de jaren 1973-1974 was hij minister van Ontwikkelingsplanning en in de jaren 1974-1975 minister van Onderwijs en Wetenschap. Na de dood van Franco op 20 november 1975 werd de overgangsregering van
Arias en hoewel hem werd aangeboden nog een tijdje aan te blijven, besloot hij dat niet te doen. Op 12 december van datzelfde jaar trad hij af en maakte plaats voor Carlos Robles Piquer, minister van Onderwijs en Wetenschappen (1975-1976) in de regering van Carlos Arias Navarro.
Aan het begin van het academisch jaar 1978-1979 benaderde een groep jonge universiteitsstudenten hem met het verzoek om begeleiding, leesmateriaal en suggesties ter compensatie van het gebrek aan humanistische vorming dat zij aan de universiteit hadden gekregen.
Dit leidde tot de start van bijeenkomsten op het kantoor van de advocaat, als een manier om seminars en cycli van conferenciasDeze sessies werden gekenmerkt door het feit dat de sprekers, onder leiding van Cruz, de studenten zelf waren. Er werd een lijst met documenten samengesteld en boeken essentiële lectuur om het vereiste educatieve supplement te behalen.
In 1979, toen hij zich al volledig aan zijn privé-beroepsactiviteiten wijdde, besloot hij het project dat hem altijd al dierbaar was geweest, namelijk het opleiden van universitaire jongeren in de idealen van het christelijk humanisme, ter hand te nemen en in 1981
Hij richtte de Tomás Moro Foundation op, die bij ministerieel besluit van 22 oktober 1982 (BOE 23-11-1982) werd erkend als liefdadigheidsinstelling voor onderwijs.
Zijn professionele competentie is verkregen door het opleiden van kandidaten voor het Openbaar Ministerie, het professorschap aan de Universiteit San Pablo-CEU, het uitoefenen van een eigen praktijk, het advocaatschap bij de rechtbanken... Voldoende en uitstekend
bekwaamheid om al deze taken uit te voeren. Hij was bedreven in de rechten, de Geschiedenis, politieke gedachte, filosofie, de muziek, bioscoop, de schone kunsten, geografie, de natuur en theologie in de woorden van zijn leerling Fernando Díez Moreno.
Cruz en familie in Jávea
In 1965 arriveerde Cruz in Jávea en vestigde zich de eerste zomer in Putxol; de volgende zomer in de eerste Montanyar, een ranch die voornamelijk bewoond werd door inwoners van Gata, en daar raakten ze bevriend met de mensen van het strand. In de woorden van
Zijn vrouw, de stad lag toen met de rug naar de zee. Er waren over het algemeen vier kleine vissershuisjes, maar van een leven aan zee was geen sprake. De eerste vakantiegangers waren zeer verrast door deze situatie, en ook de inwoners van Jávea waren verbaasd dat vakantiegangers de percelen met uitzicht op zee begonnen te bezetten.
De economie van Jávea was gebaseerd op de landbouw en alle werk die werd uitgevoerd met betrekking tot de kleine tuinen die ze bewerkten om de producten te produceren die nodig waren voor de voeden dagelijks, in combinatie met de productie van rozijnen, amandelen en olijven, die in de zomer en het vroege najaar worden geoogst.
Voor deze situatie hadden boeren een huis in het dorp en een schuur (op het veld), aangezien landbouw een groot stuk land vereiste, en een sequer (droger) om de rozijnen- en druivenrieten te plaatsen. Deze taak vereiste ook continu werk en waakzaamheid in geval van regen. Wanneer dit gebeurde, moesten ze de rieten snel in de riurau's (regenschuren) opbergen om te voorkomen dat ze nat werden.
Het economische systeem vereiste de handen van alle gezinsleden, en soms seizoenarbeiders, om rozijnen te maken van de druivenoogst, door ze te koken met lexiu, en te helpen bij het plaatsen ervan op het riet,
waar kinderhanden de stapels oprichtten, de manden vol rozijnen naar het droogrek verplaatsten en de daaropvolgende taken uitvoerden waarvoor veel handen nodig waren. Dit werk belette mensen om van de zee en de stranden te genieten.
tot het punt dat de kust werd bevolkt door mensen uit Gata, Benissa en, sinds 1927, door families uit Carcaixent. Zij begonnen er villa's te bouwen dankzij de zomerkampen waar hun kinderen van genoten en waardoor ze deze streek ontdekten.
Deze ervaring, in het huis waar ze op de eerste berg woonden, bracht Cruz ertoe om te praten over de aankoop van een huis in Jávea, en vanaf zijn plek wees hij erop: "Als we het bouwen, komt het daar, vlakbij Cabo de la Nao!" Het leek waanzin, vervolgt Doña Encarnación, want alles was nog onontwikkeld. "De familie Bover was eigenaar van die percelen, en de andere familie was de familie Benimeli, allebei aardige families die ons hielpen met de toewijzing van de percelen. Er waren geen wegen; we reisden door de Portichol om toegang te krijgen tot dat stuk grond dat we mooi vonden. Twee mensen hebben ons enorm geholpen met het project: Dr. Rafael Peiró Fayos, destijds burgemeester
uit Jávea en de heer José Garreta Arias, vuurtorenwachter bij de vuurtoren van Kaap San Antonio.
Het jaar daarop besloten ze zich te vestigen in een huis in Costa Nova, dat destijds geen elektriciteit had (een lamp naast de kachel en een carburateur op tafel om te eten en te lezen dienden als verlichting). Voor watervoorziening hadden ze een regenwaterput of waterreservoir, gevoed door regenwater, en een put die de bewoners van vers water voorzag.
Het gebied rond het huis was niet verstedelijkt vanwege de afstand tot de stad, maar het groeide geleidelijk en raakte bevolkt. Op 10 juni 1948 werd de La Granadella en de school begint in november van dat jaar met haar werkzaamheden Portitxol, die in 1929 al door de toenmalige burgemeester D. Carlos Bemimeli was opgericht voor de kinderen van La Guardia en La Calablanca.
Op 7 januari 1960 werd de overeenkomst bereikt. reparaciónDe weg van Fontana naar Calablanca via Montanyar werd verbreed en verbeterd. Op 1 april 1968 werd een verzoek ingediend om de moerbeibomen langs de weg van Jávea naar Cabo de la Nao te verwijderen. Men zou kunnen zeggen dat de weg Portitxol bereikte voordat hij verderging naar Cabo de la Nao.
Minister van Onderwijs Cruz Martínez en de Nationale Hogeschool van Jávea
Een lijst van de werkzaamheden die nodig waren om de oprichting van het Instituut te realiseren, die ik heb samengesteld uit de notulen van de MI Ayuntamiento uit Jávea en die in mijn boek voorkomen Van JáveaDe vermelde data zijn de data uit de notulen waarin de overeenkomst is vastgelegd.
Cruz Martínez Esteruelas was minister van Onderwijs en Wetenschap van 4 januari 1974 tot 12 december 1975:
1951Op 4 oktober werd de behoefte geopperd om een arbeidsinstituut of middelbare school voor agrarisch onderwijs op te richten.
1964Op 2 januari wordt een officiële middelbare school met volledige academische kwalificaties aangevraagd.
19646 oktober. Het geadopteerde vrije college wordt opgericht.
1965Op grond van een besluit van 24 juni zal de aangenomen vrije school afhankelijk zijn van het Alcoy Secondary Education Institute.
1966Op 4 mei werd een budget van 4.086.230,77 peseta's ter beschikking gesteld voor de bouw van het Centrum voor Voortgezet Onderwijs.
1969De geadopteerde vrije school wordt een gedelegeerd onderdeel van de middelbare school van Dénia.
19708 juli. De werkzaamheden voor het gebouw van de middelbare school worden ontvangen.
197312 april. Er worden maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de sectie Voortgezet Onderwijs nu een volwaardige Baccalaureaatsectie is.
1974Aangezien hij op 4 januari werd benoemd tot minister van Onderwijs en Wetenschap, was het logisch dat hij betrokken raakte bij de oprichting van de middelbare school in Jávea, en de gemeenteraad wendde zich tot hem. De gemeenteraad vernoemde toen een straat in de wijk Thiviers naar hem, die op 8 juli 1983 werd omgedoopt tot Juan Ramón Jiménez.
197523 januari. Het Nationaal Instituut voor Middelbare Scholen wordt bij decreet opgericht, met de heer Cruz Martínez Esteruelas als minister. De rechtbank zal een procedure starten om hem op basis van verworven verdiensten tot geadopteerd kind te verklaren.
19753 april. De minister van Onderwijs brengt officieel bezoek aan de gedelegeerde sectie van het Instituut.
1975-76. Het instituut gaat officieel van start in september 1975.
1975Cruz Martínez Esteruelas legde zijn ambt als minister neer op 12 december 1975, enkele dagen na de dood van Franco.
19767 oktober. Het gemeentebestuur stemt ermee in de Nationale Hogeschool te vernoemen naar Cruz Martínez Esteruelas. Deze overeenkomst wordt niet nagekomen.
Francisco Borja, de kleinzoon van het schandaal
Cruz toonde op 11 februari 1989 respect voor Jávea toen hij in de plenaire zaal van de Meest Illustere Gemeenteraad van JáveaDit is een biografie van
Francisco de Borja, waarvan "de kennis van de auteur over de wereld en de geschiedenis van de 16e eeuw van grote waarde is, en die heldere pagina's van grote betekenis en opmerkelijk humanisme in termen van tijd oplevert,
strijd, de inquisitie, morele angst, verwoestende intriges” in de woorden van José Luis Martín Abril in ABC (4 maart 1989).
Dit werk reconstrueert een reis van Francisco de Borja, hertog van Gandía, die de inkomsten van vissersboten wilde verkennen. Oom Ramón riep hem voor zonsopgang op om hem mee naar het zuiden te nemen op de llaut met latijntuig. Hij zou drie grotten verkennen, de Cova Carved in Dénia en in Jávea de Cova dels Orguens en de Cova del Llop Marí.
Wat betreft zeereizen zijn er persoonlijke verwijzingen naar reizen die Cruz zelf maakte, hoewel er geen betrouwbare gegevens over zo'n reis te vinden zijn in de biografie van de hertog van Gandía.
Het werk van Cruz Martínez Esteruelas
Na de dood van Cruz werd besloten zijn werk te bundelen om zijn bijdragen te bewaren. Fernando Díez Moreno, die Cruz' alter ego was geweest sinds hij hem voorbereidde op [onduidelijk - mogelijk "het festival" of "het festival"], nam de leiding over deze taak. opposities van staatsadvocaten in 1970 en dat hij hem naar aanleiding daarvan vroeg om samen te werken bij het Ministerie van Onderwijs.
Een grote groep mensen begon met het verzamelen van zijn werk: essays en boeken, artikelen en lezingen, toespraken als parlementslid, krantenartikelen, krantenrecensies, verspreide werken. Tijdens deze zoektocht ontdekten ze in zijn vrouw de rol van bemiddelaar en onderzoeker van het omvangrijke werk van haar man, te midden van de grote hoeveelheid papieren in zijn kantoren en verzamelingen boeken en tijdschriften.
Nadat het compendium van werken was verkregen, moesten ze naar inhoud worden gecategoriseerd om ze correct te kunnen lokaliseren. Deze compilatie werd in vier delen uitgegeven door de Thomas More Foundation met als algemene titel: christelijk humanisme.
De proloog werd geschreven door Claro J. Fernández-Carnicero, voorzitter van de Tomás Moro Foundation, en het intellectuele profiel van Cruz werd geschreven door zijn vriend Fernando Díez Moreno, die ook verantwoordelijk was voor het verzamelen van al zijn werk.
Een werk gepresenteerd in vier delen. De essays zijn verzameld in de eerste twee delen, terwijl de boeken zijn opgenomen in het derde en vierde deel.
Er zijn in 2006 vier delen verschenen. Het werk van zijn vrouw is belangrijk vanwege haar rol als facilitator van dit werk en omdat ze, als erevoorzitter van de Thomas More Foundation, betrokken was bij deze gehele beslissing.
Encarna Martínez Olivera
Ze werd geboren in Madrid in 1961. Ze behaalde haar diploma verpleegkunde aan de Universiteit van Navarra en werkte op de palliatieve zorgafdeling van het Virgen de la Poveda Ziekenhuis in Villa del Prado. Sinds ze in de zomer van 1965 haar verjaardag in Jávea vierde, is ze er onafgebroken geweest, zowel op vakantie als voor korte uitstapjes, en is ze er diep verliefd op geworden. Haar grootste geneugten zijn de zee van Granadella, poëzie en muziek. Sinds de oprichting in 1996 is ze lid van de Orfeón Villaodonense en van de Poëzie Discussiegroep Villaviciosa de Odón.
In 1996 en 1998 nam hij deel aan de wedstrijd 'Korte verhalen uit de verpleging van San Juan de Dios' respectievelijk de eerste en tweede prijs behalen met de werken 'In mijn laatste ademtocht Y 'Burn-out: het spoor van pijn volgen.
In 2000 won hij de eerste prijs van 'Verhalen tegen geweld. Vrede' van de Encina Commonwealth met zijn werk 'Tranen'.
Zij is de auteur van 'Jávea, gedichten en hoeken' die weken geleden werd gepubliceerd, waarin de vele hoeken van Jávea door poëzie worden verheven. Zijn nieuwste dichtbundel 'Zet zeil. Gebroken sonnetten' (2019), geschreven met Vicente López-Ibor Mayor, is een ode aan de mens door al zijn gevoelens heen. In dit geval schrijft Encarna een sonnet, terwijl Vicente López-Ibor Mayor het breekt, en daarin schuilt de moeilijkheid van gebroken worden.
hebben begrip en ritme.
Poëzie is een kunst die ik altijd moeilijk heb gevonden, en daarom fascineren dichters me, en Encarna is een groot dichter van onze tijd. Ze heeft twee zonen. Alejandro is een van de topmanagers van een van de grootste bedrijven. bedrijven Een marketingprofessional die zo vaak mogelijk naar Jávea vlucht, omdat zijn moeder hem al van jongs af aan de liefde voor deze stad bijbracht. En Pablo Arribas Martínez, nu een influencer.
Pablo Arribas Martínez
Hij is de zoon van Encarna en kleinzoon van Cruz. Hij werd in 1986 in Madrid geboren. Deze in Madrid geboren schrijver, die afstudeerde in de geesteswetenschappen en
Journalistiek. Ondernemer, kennisverspreider en, zoals hij zichzelf omschrijft, ideeënzoeker.
Hij is onbewust een influencer geworden dankzij de tienduizenden volgers op zijn Instagram-account. Hij heeft met al zijn boeken een daverend succes behaald. Hij heeft de blog opgericht. 'Het universum van eenvoud'een
Motiverend en persoonlijk ontwikkelingsproject waarin hij zijn levensvisie deelt 'Ga op pad met een dappere man'(2016),'Hoofd, hart en buik: Willen, liefhebben en begeren (2017) y 'Leef op een manier waarbij het pijn doet om te vertrekken'(2021) en zijn laatste werk 'Zonder jou maar met mij' van Plaza & Janés.
Hij woont op Bali, Indonesië, en van daaruit deelt hij zijn levensfilosofie. In elke lezing nodigt hij ons uit om de grootsheid in onszelf te ontdekken en de moed te hebben om ons te blijven leren hoe we in volledig geluk kunnen leven. Daar werkt hij voor een bedrijf in de toeristische sector.
In de zomer brengt hij zijn tijd door in Jávea bij zijn moeder en grootmoeder. Nu, vanuit zijn nieuwe venster op de wereld vanuit Bali, blijft hij ons leren hoe we in alle geluk kunnen leven.
Persoonlijke, humanistische ontwikkeling Psychologie Positief, coachend en motiverend zijn enkele van de categorieën die gebruikt worden om zijn werk te beschrijven. Hij heeft nooit van labels gehouden en vindt het moeilijk om jezelf te definiëren zonder opdringerig over te komen of het werk van grote professionals te bagatelliseren. Zijn wens is simpelweg mensen te inspireren en te motiveren, bij te dragen aan hun geluk door middel van educatie en reflectie. Noem hem zoals je wilt.
Ik wil mevrouw Encarnación Oliveras Gajo en mevrouw Encarna Martínez Oliveras bedanken voor hun hulp bij het verkrijgen van bruikbare gegevens om dit verhaal te voltooien.
Bibliografie
- Codina Bas, Juan Bta. Van Jávea, 1985. Pagina's 67-77, 176-177
- Lettertype Caballero, José. Artikel Martínez de La Granadella.
Wat een waardeloos advertentieverslag, hoeveel hebben ze je betaald??!
De geschiedenis van het Costanova Panorama-huis staat vol met onjuiste of ronduit valse informatie.
Toen ze dat huis in 1966 bouwden, was er in elk huis in de buurt stromend water en elektriciteit. Eén ervan was van mijn ouders.
Identificeer het huis van je ouders. De elektriciteit kwam pas toen de huizen gebouwd waren. Er was een generator beschikbaar gesteld door meneer Salvador. De septictanks waren uiteraard nog niet aangelegd en de pijpleiding liep slechts tot aan de bebouwde kom, wat niet het geval was. Het huis van je ouders lag waarschijnlijk veel eerder op de route, aangezien er geen andere huizen waren tussen Huguet en de Tres Marías. Zoek het huis van je ouders op.
Ik bedoelde septische tanks.
Ik ben het eens met je manier van denken en verdedig de zware jongens. Maar we moeten leren, de fouten erkennen en veranderen wat ze verkeerd hebben gedaan. Ze hebben zoveel veranderingen doorgevoerd, en zonder die veranderingen, waar zijn we dan? Waarom is er nu een betere politiek? Er is democratie. Niet alleen poppen zonder waarden, normen en trots. Sorry, ik ben een buitenlander.
Het is gênant om dit artikel te lezen.
De publicatie zou selectiever moeten zijn bij het accepteren van bijdragen, althans uit respect voor de lezers. Het was beter geweest om te zwijgen, maar ik denk dat ik mijn mening moet geven. Dank u wel.
Nostalgie naar het Francoïsme, we zijn er klaar voor!
Het leven was geweldig met Franco, nietwaar?
SOMMIGE
Ranzig en repressief rechts tijdens het Franco-tijdperk. Deze mensen hebben geen interesse.
Dit grijze schrift ruikt naar mottenballen; het druipt van fascisme!
Això és!
Je bent onbeleefd en ontzettend slecht opgevoed.
Ik verzoek de redactie van Xábia.com om ongepaste reacties aandachtig te lezen en te beoordelen voordat ze worden gepubliceerd. Zo voorkomen we dat we tegenstrijdigheden en gebrek aan kennis moeten lezen ten opzichte van anderen, in dit geval de familie van de heer Cruz Esteruelas Martínez.
Albert Bernat
En ik dan? Ik wil niets, alleen maar een leven.
bedankt
Ik ben het eens met je manier van denken en verdedig de zware jongens. Maar we moeten leren, de fouten erkennen en veranderen wat ze verkeerd hebben gedaan. Ze hebben zoveel veranderingen doorgevoerd, en zonder die veranderingen, waar zijn we dan? Waarom is er nu een betere politiek? Er is democratie. Niet alleen poppen zonder waarden, normen en trots. Sorry, ik ben een buitenlander.
Waarom moeten wij een artikel steunen over de glorie en eer van de Xàbia-naam van een Franco-minister, die zich kandidaat stelt voor een dictatuur?
Omdat hij Jávea hielp groeien wanneer hij de kans kreeg: door de kerk van San Bartolomé te repareren, door te doneren wanneer nodig om een palmboom aan de kust te planten, omdat hij een middelbare school bouwde zodat de kinderen niet naar Denia hoefden te gaan, omdat hij de weg naar Jávea aanlegde, omdat hij de jongeren uit Jávea die naar hem toe kwamen hielp hun middelbare school- en universiteitsstudies te verbeteren in zijn vrije tijd, omdat hij contact zocht met veel boeren die hem vroegen, omdat hij en zijn kinderen jarenlang hun hart en ziel werkten aan het blussen van branden in de gemeente... En omdat hij, boven alle politiek, een humanist was, een man van integriteit die het verdient om gekend te worden voordat hij bekritiseerd wordt. Een Francoïst? Omdat hij in een bepaald tijdperk in Spanje leefde en het land bewerkte... Heeft zijn kleinzoon dat tijdperk meegemaakt? Heeft zijn dochter over Jávea geschreven in die tijd? Toch verdienen deze verzen, vol liefde voor Jávea en haar inwoners, respect, als ze tenminste gelezen zijn, net als de mensen die de familie Martínez Esteruelas ertoe brachten Jávea en de inwoners van die tijd lief te hebben. Degenen die dat niet hebben gedaan, zoals jij, brengen alleen maar schande als ze zich niet van tevoren informeren.
Alle ministers zijn "daar" gezet, maar ze hebben tenminste een opleiding gehad. Toen ze naar Jávea kwamen, deden ze dat als jonge, worstelende vaders. Toen ze, door hard werken en inspanning, grote hoogten bereikten, gaven ze zich over aan anderen. Lees wie Martínez Esteruelas was en wat hij deed voordat hij een oordeel velde. Later sprak ik over hem. Omdat hij de man die zijn korte leven wijdde aan de opleiding die de jongeren zelf van hem vroegen, kapot heeft gemaakt.
Gossos, sou uns
Honden
Catalanisten.
Dank je wel, Codina. Ze begrepen de bedoeling van je tekst niet, omdat die niet met een helder oog werd gelezen. Als objectiviteit de koningin was bij het lezen van bepaalde artikelen, zouden we veel leren. Bijvoorbeeld om dankbaar te zijn. Een paar dagen geleden verwees José Font hiernaar: Jávea was niet dankbaar voor alles wat Martínez Esteruelas en anderen hadden gedaan. Ik besloot mijn dankbetuiging met de woorden van Font, en nu met die van jou. Hij heeft zoveel gedaan dat niemand het weet. Daarom. Lang voordat hij minister werd. Omdat zijn hoofd en hart bevoorrecht waren, had hij veel te leren en te geven... En dat deed hij. Jávea was een van de begunstigden, omdat hij haar op 35-jarige leeftijd ontmoette en van haar leerde, van haar land, van haar landgenoten, van haar man, van de zeer dankbare mensen van Granadella. Net zoals ik dat deed vanaf mijn vijfde. Dus dank je wel, Jávea. Dank je wel, Codina. Dank aan hen die iets begrepen hebben van het genereuze leven van Cruz Martínez Esteruelas.
IK BEDOELDE;
Omdat hij van haar leerde, vervolgens van zijn landgenoten, van zijn SEA
bedankt