Devotie voor heiligen ontstond eeuwen geleden als reactie op grote plagen en middeleeuwse epidemieën. In Xàbia, San Sebastián (o Sant SebastiàHij is de beschermheilige van de gemeente. De oorsprong van deze titel is omgeven door legendes, en daarom zijn er tegenwoordig een straat en een altaar gewijd aan deze oude beschermheilige van de stad.
Voor sommigen komt het doordat hij eeuwen geleden de inwoners van Jávea van een verwoestende pestepidemie heeft verlost. Voor anderen is Sint Sebastiaan de beschermheilige van de steenhouwers, en gezien de traditie van de stad in de werk Als steenhouwer lijkt het logisch dat hij die titel krijgt.
Vervolgens heb je een index met alle punten die we gaan behandelen.
Geschiedenis
Zonder twijfel een van de partijen Misschien wel de oudste in Xàbia zijn die van Sant Sebastià. Sint Sebastiaan, een kruisboogschutter in het leger van de Romeinse keizer Diocletianus, was een christelijke martelaar die rond het jaar 303 stierf, doorzeefd met pijlen. Een eeuw later schreef een legende verschillende martelaarschappen en beschermheiligen aan deze heilige toe.
Maar het meest bekende beschermheerschap waarvoor zijn toewijding zich snel verspreidde over de Middellandse Zee, was dat van een advocaat tegen de pest. Van daaruit werd de lokale traditie geboren om de heilige te vereren die werd neergeschoten. Volgens sommige documenten dateert deze devotie uit het einde van de XNUMXe eeuw, toen een pestepidemie de Middellandse Zeekust teisterde.
De Valenciaanse Raad van die tijd verbood in 1450 de toegang tot de stad Valencia aan iedereen die uit steden kwam die waren aangevallen en gedecimeerd door de pest, waaronder Xàbia. In latere documenten uit 1501 werd de stad nog steeds een plaats van pest genoemd.
Gegeven dit feit, net zoals gebeurde met Jezus NazarenoDe inwoners van Xàbia vertrouwden zich toe aan Sint-Sebastiaan voor bescherming. Maar men zocht ook de bescherming van andere bekende heiligen, zoals 'genezers' net als San Cristóbal of San Roque.
De stad Xàbia werd verwelkomd onder de officiële bescherming van Saint San Sebastián, maar aangezien de epidemische aanvallen niet afnamen, besloten de jury's in 1597 dat de dag van San Cristóbal ook een feestdag moest zijn, om een effectievere religieuze bescherming te eisen.
Hoewel de pestepidemieën in de 20e eeuw afnamen, bleef de volksdevotie Sant Sebastià aanroepen als de patroonheilige van Xàbia, die het festival op XNUMX januari vierde en de cultus in de Hermitage van Rebaldí handhaafde.
Verering van Sint Sebastiaan
In die tijd was het gebruikelijk om Sint-Sebastiaan te vereren in de kapellen die zich bij de portalen van de ommuurde steden en dorpen bevonden, zodat hij op deze manier beschermd zou zijn tegen de ingang.
Van deze kleine kapellen zijn in Xàbia de nis van Sant Sebastià, gelegen aan de Calle Mayor vlak bij de Portal de la Herrería, en verderop de nis van San Cristóbal bewaard gebleven. Geschiedenis Er wordt gezegd dat het oude altaar van Sint-Sebastiaan over de Clotpoort waakte.
Later, toen de gemeente groeide, werd een straat gewijd aan de patroonheilige. Deze bevindt zich in het historische centrum van Xàbia, net achter het postkantoor.
De Hermitage
La Hermitage naar San SebastiánVroeger was het gelegen in het gebied van El Rebaldí. Nu bevindt het zich op een groot landgoed dat bekend staat als El Rebaldí, naast Camí Cabanes. De kluis werd geïntegreerd in het huidige huis terwijl er een nieuwe tempel naast werd gebouwd, die privébezit werd.
Op deze manier begon in 1993 de bouw van een nieuwe hermitage voor de beschermheer op land dat in de jaren zestig was afgestaan door de familie Benimeli (een landeigenaarsfamilie uit Jávea), maar de werken werden jarenlang stopgezet. In juli 1960 waren de werken aan de hermitage klaar en werd ze ingezegend door aartsbisschop Cardenal Cañizares.
Verlies van geloof en feesten naar San Sebastián
Het geloof en de devotie van de inwoners van Xàbia voor Sint-Sebastiaan namen aan het einde van de 18e eeuw af door de opkomst van nieuwe epidemieën. De cholera viel samen met de schenking van een Jezusbeeld door de hertog van Medinaceli. NazarenerOp dat moment vertrouwden de inwoners van Xàbia hun vertrouwen toe aan de Nazarener om de stad te beschermen tegen de nieuwe epidemie, wat hem met succes lukte.
Blijkbaar, volgens de geschriften, heeft Xàbia tijdens de jaren van cholera -1835, 1854, 1856 en 1884- de besmetting verwijderd en hebben de bewoners het beeld van Jesús Nazareno uit de Hermitage gehaald en voor de San Sebastián-kapel neergezet, voor het oude houten altaar, rijk aan versieringen. Sindsdien lijkt het erop dat het festival van San Sebastián verloren is gegaan, met Jesús Nazareno als grootste feest.
broederschap
Volgens het pastorale bezoek van Juan de Ribera, in 1580, is het duidelijk dat er al een broederschap van San Sebastián in Xàbia was, opgericht in onheuglijke tijden. Deze broederschap had, samen met die van de Desamparados, de leiding over het voorbereiden en geven van aarde aan de doden vanwege een besmettelijke ziekte (pest). Nadat het was verdwenen, werd in 1992 de nieuwe en huidige Comissió de Sant Sebastià formeel opgericht.
Feesten en aanbidding hervatten
Toen de nieuwe Commissie eenmaal was opgericht, werd het project gelanceerd om een altaarstuk in ruwe steen te maken dat in de jaren 40 werd bedacht door de meester-tosquero uit Xàbia, Vicent Bisquert (Vicent de Gràcia).
De parochie van San Bartolomé wijdt een van haar zijaltaren aan de patroonheilige en hoewel het anachronistisch lijkt gezien zijn eigendom als patroonheilige van de gemeente, was de restauratie een van de laatste.
In het festivalprogramma van 1993 legde het nieuw opgerichte festivalcomité dit feit uit: “Na tien jaar te hebben geprobeerd het festival nieuw leven in te blazen, we Ze begonnen met de planning van de reconstructie van hun altaar, het enige dat nog in de parochie staat. Ironisch genoeg hebben Sint-Bartholomeus, het belangrijkste altaarstuk van de parochie, en Sint-Sebastiaan, de patroonheilige van Xàbia, geen altaarstukken meer om te vereren, en vroegen daarom de medewerking van alle inwoners om dit project uit te voeren. De groep haalde in één jaar tijd 750.000 peseta's op.
Tegenwoordig bevindt het zich voor de zijdeur van de tempel, de Puerta de San Gil, de ingang die zich voor de Ayuntamiento, "San Sebastián waakte aldus over de bronnen van gezegend water - water werd toen beschouwd als het meest besmettelijke element - en de put eronder, in de crypte, die voorzag in de behoeften van aanbidding en belegering".
Wanneer wordt er gevierd?
De dag van San Sebastián wordt elke 20 januari gevierd. Tot een paar jaar geleden was het festival op deze dag ter ere van de patroonheilige van Xàbia beperkt tot het vieren van een mis en het gooien van vuurwerk. Ongeveer 30 jaar geleden, halverwege de jaren 90, wilden de inwoners van Xàbia het echter meer bekendheid geven en meer evenementen promoten in dit kleine feest.
Evenementen en programmering van de Sant Sebastià-festiviteiten
Beetje bij beetje werden de festiviteiten ter ere van San Sebastián groter met evenementen voor de kleintjes, optochten om de nissen te bezoeken en offers te brengen aan de heilige en sportactiviteiten, waardoor de verjaardag met een paar dagen werd verlengd.
In 2012 kreeg het programma van de festiviteiten in Sant Sebastià vorm. Dankzij de inspanningen van de ACT (Culturele Associatie van Stierenvechten in Xàbia) introduceerden de festiviteiten in San Sebastián de traditionele ren van de vaarzen. De ACT wilde, samen met het Festivalcomité, een oude traditie nieuw leven inblazen: de toros terug naar het hart van het historische centrum: op de Plaza de Iglesia en op de Plaça de Baix, zoals vroeger gebeurde voor de festivals van Fogueres.
Het volledige programma van evenementen is te vinden op deze link.
Bibliografie
- Gemeentelijke Arxiu van Xàbia
- Antonio Espinos
- Stierenvechten Culturele Vereniging van Xàbia (ACT)
- Festivalcomité van Sant Sebastià
-
Leden van de Sant Sebastià-commissie die deelnemen aan een bloemenoffer
-
De commissie naast het altaar van Sant Sebastià
-
Sant Sebastià-nis in Calle Mayor
-
Carrer Sant Sebastià in Xàbia
