Hermenegildo en San Martín de Jávea hermitage: locatie en geschiedenis

De Hermitage van San Hermenegildo y San Martín is een bescheiden kluis ten zuidoosten van Xàbia, in de buurt van Cabo de San Martín (Kap van Sant Martí). Het is belangrijk op te merken dat het op privéterrein staat, hoewel het vanaf de weg buiten zichtbaar is.

Waar is het en hoe kom je er?

Je moet de weg nemen naar PortitxolTussen kilometer 4 en 5, bij een rotonde, rechtsaf de weg Carretera de la Guardia op. De hermitage bevindt zich op het perceel dat is aangelegd bij de eerste splitsing, op privéterrein, in een aangelegde en bosrijke omgeving naast de erfafscheiding, grenzend aan de weg. Het perceel ligt vlakbij de woonwijk El Tosalet, een dichtbevolkt gebied met veel eengezinswoningen.

Hermitage van San Hermenegildo in Jávea

Geschiedenis

De overlevering vertelt dat het oude klooster van San Martín zich in dit gebied bevond, en dat het aan het einde van de 6e eeuw de plaats was van de vervolging door de Visigotische koning Leovigild van zijn zoon Hermenegild, die zich tot het katholicisme had bekeerd. De troepen van de koning bestormden het klooster en de monniken verscholen zich op een nabijgelegen eiland (dat Portitxol zou kunnen zijn). Deze theorie wordt ook ondersteund door toponymie (plaatsnamen), aangezien de Kaap van San Martín, met dezelfde naam als het klooster, zeer dichtbij ligt. En het feit dat de kluizenaarswoning, zoals we die nu kennen, gewijd is aan Sint Hermenegild, suggereert verder dat de Geschiedenis Dat is waar, maar de waarheid is dat er geen archeologisch bewijs is voor het bestaan ​​van een klooster op de plek van de kluizenaarswoning.

De hermitage als zodanig, gewijd aan San Hermenegildo en San Martín, werd gebouwd in 1773. Het was oorspronkelijk openbaar, maar ging later in particuliere handen (het behoorde toe aan de oprichters van de urbanisatie El Tosalet) en is dat tot op de dag van vandaag gebleven. De staat van instandhouding, van buitenaf gezien, is goed.

Architectuur

Het is een heel eenvoudig gebouw met een rechthoekige plattegrond met witte gemetselde muren en een ondiep dubbelzijdig pannendak. Aan het hoofd bevindt zich een kleine eenheid, mogelijk de sacristie. Op die gevel (bovenste deel van een driehoekige gevel) staat het belfort dat de klok huisvestte, gegoten in 1953. Maar deze klok werd gestolen en alleen het houten juk is overgebleven. De deur is bekleed met ruwe stenen ashlars en bovenaan de gevel is er een klein kruis.