Het Caritas Valencia-netwerk, bestaande uit parochieopvangcentra, waaronder die van San Bartolomé Apóstol en Ntra. Sra. de Loreto De Caritas-organisatie in Xàbia – en de diocesane sociale actieprogramma's – boden in 2024 steun aan 55.527 mensen, van wie 334 uit Xàbia. Bovendien werd de meerderheid (234) van de gezinnen die door de parochie-Caritas-organisaties in Xàbia werden bediend, geleid door een vrouw.
De hulp van Caritas heeft 200 minderjarigen bereikt. Drieëntachtig procent van de gezinnen die hulp kregen, is buitenlands, van wie 83% zich in een onregelmatige administratieve situatie bevindt. Dit weerspiegelt duidelijk hoe gender en een aanhoudende immigratiestatus factoren blijven die het risico op sociale uitsluiting vergroten, evenals het zorgwekkende aantal minderjarigen dat opgroeit in een context van sociale uitsluiting. In dit verband hebben 98 mensen moeite gehad om zich als ingezetene te registreren, wat een belemmering vormt voor de toegang tot rechten.
De primaire focus van het sociaal-charitatieve werk van Caritas blijft liggen op degenen die het grootste risico lopen op sociale uitsluiting: we hebben kwetsbare mensen begeleid, rekening houdend met de unieke aard van elk opvangproces. Dit omvat niet alleen het faciliteren van toegang tot rechten op het gebied van gezondheid, werk, onderwijshuisvesting en juridisch advies, maar ook om actieve deelname te bevorderen die bijdraagt aan het versterken van de persoonlijke autonomie en de wederzijdse ondersteuningsnetwerken.
Caritas-projecten in Xàbia
Daarnaast heeft Xàbia Interparish Caritas de volgende projecten ontwikkeld: Nexos (Job Search Support Team, dat dat jaar 115 mensen hielp) en een ander project voor Spaanse lessen en naailessen.
DANA Noodgeval
Bovendien doet Cáritas Valencia dit jaar verslag van haar acties tijdens de noodsituatie tot en met 31 mei, waarbij zij heeft geprofiteerd van de hulp DANA heeft 16.884 mensen getroffen en er is meer dan 13,6 miljoen euro (€13.687.982) geïnvesteerd.
In deze context is een nieuw profiel ontstaan: huishoudens die nog nooit gebruik hebben gemaakt van Caritas en die, nadat ze hun huis, voertuig, bezittingen of inkomstenbron zijn kwijtgeraakt, voor het eerst in nood zijn geraakt.
"Dit profiel omvat gezinnen die we al vóór het incident ondersteunden, maar waarvan de situatie is verslechterd doordat de structurele dynamiek van uitsluiting, die in tijden van crisis wordt herhaald en bestendigd, acuter is geworden", benadrukt Aurora Aranda, de directeur van de instelling.
De in het Actieplan beschreven vormen van hulp sluiten aan bij de behoeften die in de getroffen gebieden zijn vastgesteld, zowel persoonlijk als sociaal. Deze omvatten onder meer basisbehoeften, huisvesting en herstel van de bedrijfsvoering, mobiliteitsondersteuning en emotionele, juridische en sociale ondersteuning.
Menselijke en economische hulpbronnen
In 2024 kon Cáritas Xàbia rekenen op de belangeloze bijdragen van 46 vrijwilligers. De eigen middelen vertegenwoordigen 100% van de inkomsten, die in 2024 € 47.659 bedroegen.
Wat de geïnvesteerde middelen betreft, investeerde Cáritas Xàbia in 2024 46.024 euro in sociale zorg, waarvan 85% naar basisbehoeften ging zoals voedsel, benodigdheden, huursubsidie, uitzettingen, rekeningen betalen, woningreparaties, medicijnen en onderwijsondersteuning. De investering in huisvesting is aanzienlijk, met iets meer dan 12.600 euro.
De in het rapport van 2024 verzamelde gegevens zijn niet alleen bedoeld om de werk die door Caritas worden uitgevoerd, maar ook om aan te tonen dat het, gezien de toenemende ongelijkheid, dringend noodzakelijk is om te handelen via een effectief overheidsbeleid dat stabiel is in de tijd en prioriteit geeft aan de meest uitgesloten mensen.
De aanhoudende groei van deze cijfers onderstreept een structurele realiteit die de toegang tot fundamentele rechten beperkt en de mogelijkheden voor veel individuen en gezinnen om een waardig leven te leiden beperkt. Toegang tot adequate huisvesting, werk met eerlijke arbeidsvoorwaarden, kwalitatief onderwijs en een zorgnetwerk is nog steeds niet op gelijke voet gegarandeerd.
We nodigen deze houding uit om sociale en institutionele actoren te inspireren tot reflectie en het nemen van hun gedeelde verantwoordelijkheid voor het terugdringen van de verankering van armoede en ongelijkheid. Alleen door collectieve inzet kunnen we toewerken naar een maatschappij waarin wij een reële mogelijkheid hebben om met waardigheid en rechtvaardigheid te leven.
